أحكام العين والسحر والحسد

أحكام العين والسحر والحسد

وسایل شرعی برای پیش‌گیری و در امان ماندن از سحر. حقیقت چشم زخم و راه‌های پیشگیری و درمان آن. انواع راه‌های درمان سحر.

وسایل شرعی برای پیش‌گیری و در امان ماندن از سحر
راه‌های شرعی برای در امان ماندن از سحر، پیش از وقوع آن چیست؟

الحمدلله

از مهم‌ترین عوامل در امان ماندن از خطر سحر، پیش از وقوع آن، قرار گرفتن در پناه اذکار شرعی و دعاها و تعوذاتی است که در سنت وارد شده است، از جمله:

۱- خواندن آیة الکرسی در پی نمازهای فرض، پس از اذکار مشروعِ بعد از پایان نماز.

۲- همچنین خواندن آیة الکرسی هنگام خواب. آیة الکرسی که باعظمت‌ترین آیه‌ی قرآن است، این آیه می‌باشد: ﴿اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ یعنی: الله که معبودی [به حق] جز او نیست، زنده و برپادارنده است؛ نه خوابی سبک او را فرو می‌گیرد و نه خوابی گران؛ آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آن اوست؛ کیست آن کس که جز به اجازه‌ی او در پیشگاهش شفاعت کند؟ آنچه در پیشِ روی آنان و آنچه در پشت سرشان است می‌داند و به چیزی از علم او جز به آنچه بخواهد احاطه نمی‌یابند. کرسیِ او آسمان‌ها و زمین را در بر گرفته و نگهداری آن‌ها بر او دشوار نیست و اوست والای بزرگ.

۳- همینطور خواندن سوره‌های اخلاص و فلق و ناس، پس از هر نماز فرض، و خواندن این سه سوره در آغاز روز یعنی پس از نماز صبح، و در آغاز شب، یعنی پس از نماز مغرب.

۴- خواندن دو آیه‌ی پایانی سوره‌ی البقرة در آغاز شب: ﴿آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ (۲۸۵) لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ (پیامبر بدانچه از جانب پروردگارش بر او نازل شده است ایمان آورده است، و مومنان همگی به الله و ملائکه‌اش و کتاب‌ّها و فرستادگانش ایمان آورده‌اند [و گفتند:] میان هیچ‌یک از فرستادگانش فرق نمی‌گذاریم [و گفتند:] شنیدیم و گردن نهادیم، پروردگارا آمرزش تو را [خواستاریم] و فرجام به سوی تو است (۲۸۵) الله هیچ‌کس را جز به قدر توانایی‌اش تکلیف نمی‌کند. آنچه [از خوبی] به دست آورده به سود او و آنچه از [بدی] به دست آورده به زیان اوست. پروردگارا اگر فراموش کردیم یا به خطا رفتیم بر ما مگیر، پروردگارا هیچ بار گرانی بر [دوش] ما مگذار، همچنانکه بر [دوش] کسانی که پیش از ما بودند نهادی. پروردگارا، و آنچه تاب آن نداریم بر ما تحمیل مکن؛ و از ما درگذر؛ و ما را ببخشای و بر ما رحمت آور؛ تو یار مایی؛ پس ما را بر گروه کافران پیروز کن).

و از رسول الله ثابت است که فرمودند: «هر کس به هنگام شب دو آیه‌ی پایانی سوره‌ی بقره را بخواند برایش کافی خواهد بود» که معنایش ـ والله اعلم ـ این است که برای حمایتش از هر بدی کافی خواهد بود.

۵- پناه بردن به کلمات الله از شر و بدی که آفریده است در شب و روز و هنگام توقف و یا وارد شدن به هر منزلی در شهر یا صحرا یا آسمان یا دریا، زیرا رسول الله می‌فرماید: «هر کس در منزلی فرود آید سپس بگوید: أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ (به کلمات کامل الله پناه می‌برم از شر هر چه آفریده است) تا وقتی که از آنجا نرفته هیچ چیز به او زیانی نخواهد رساند».

۶- سه بار گفتن «بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ» (به نام الله که با نام او هیچ چیز در زمین و آسمان زیانی نمی‌رساند و اوست شنوای دانا) در آغاز روز و آغاز شب، زیرا رسول الله به گفتن این دعا تشویق نموده و باعث در امان ماندن از هر بدی است.

این اذکار و دعاها از بزرگترین اسباب در امان ماندن از شر سجر و دیگر بدی‌ها برای کسی است که با صدق و ایمان و اعتماد به الله به آن پایبندی نماید.

این دعاها همراه با تضرعِ بسیار به درگاه خداوند و درخواست او برای از بین بردن زیان و سختی، بهترین سلاح برای دفع سحر بعد از وقوع آن است. از دیگر دعاهای ثابت از پیامبر در علاج بیماری‌های گوناگون و سحر، که با آن بر یارانش رقیه می‌خواند این دعاست: «اللَّهُمَّ أَذْهِبْ الْبَأْسَ رَبَّ النَّاسِ، وَاشْفِ فَأَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا» (خداوندا ای پروردگار مردم، بیماری را از بین ببر و شفا ده که تو شفا دهنده‌ای، شفایی جز شفای تو نیست، شفایی که هیچ دردی را باقی نمی‌گذارد) و از جمله، سه بار خواندن رقیه‌ای که جبرئیل بر پیامبر خواند: «بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يُؤْذِيكَ، مِنْ شَرِّ كُلِّ نَفْسٍ أَوْ عَيْنٍ أَوْ حَاسِدٍ، اللَّهُ يَشْفِيكَ بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ» (به نام الله تو را مداوا می‌کنم [و مصون می‌دارم] از هر چه تو را آزار می‌دهد، و از هر نفس یا چشم حسود، الله تو را شفا دهد، به نام الله تو را مداوا می‌کنم). والله اعلم.

مجموع فتاوی و مقالات شیخ عبدالعزیز بن باز رحمه الله جلد هشتم


حقیقت چشم زخم و راه‌های پیشگیری و درمان آن
چشم زخم چیست؟ در این سایت این اصطلاح را زیاد می‌بینم. ممکن است توضیح دهید؟

الحمدلله

برای روشن شدن مساله برخی از سولات و فتاوای مربوط به چشم زخم را ذکر خواهیم کرد. امیداوریم مفید واقع شود.

از علمای کمیسیون دائمی افتاء پرسیده شد: حقیقت چشم زخم چیست؟ خداوند فرموده است: ﴿ومن شر حاسد إذا حسد﴾. و آیا حدیثی که از پیامبر نقل می‌کنند مبنی بر اینکه «یک سوم کسانی که در قبرها هستند به سبب چشم زخم است» صحیح است؟ و اگر انسان شک کرد که مورد حسادت کسی قرار کرده چه باید بگوید یا انجام دهد؟ آیا گرفتن آب شستشوی شخصی که چشم زده برای شخصی که مورد چشم زخم قرار گرفته باعث شفا است؟ این آب را باید بنوشد یا با آن خود را بشوید؟

علما کمیسیون فتوا چنین پاسخ دادند:

... اصل چشم زخم از خوش آمدن شخصی از چیزی یا کسی سرچشمه می‌گیرد سپس خاصیتی خبیث از درون شخص آن را دنبال می‌کند و برای تاثیر آن به شخص مورد هدف نگاه می‌کند. خداوند متعال پیامبرش محمد را امر نموده تا از حسود به خدا پناه برد و فرموده است: ﴿ومن شر حاسد إذا حسد﴾ (و از شر حسدورز هنگامی که حسد می‌ورزد [به الله پناه ببر]). هر چشم زننده‌ای حسود است، اما هر حسودی چشم نمی‌زند، و از آنجایی که حسود اعم از چشم زننده است، پناه بردن از او به معنای پناه بردن از کسی که چشم می‌زند هم هست. چشم زخم همانند تیری است که از درون شخص حسدورز به سوی شخص مقابل پرتاب می‌شود که ممکن است به او اصابت کند یا نکند، و اگر شخص مقابل بی‌دفاع باشد در وی اصابت می‌کند و زخمی‌اش می‌سازد و اگر به وی برخورد کند اما طرف مقابل مسلح باشد و راهی برای نفوذ تیر نگذاشته باشد در وی اثر نمی‌کند و چه بسا به شخص مهاجم برگردد. (از «زاد المعاد» با تصرف اندک)

از رسول الله احادیثی درباره‌ی چشم زخم روایت شده است، از جمله آنچه در صحیحین از عائشه ـ‌ رضی الله عنها ـ روایت گردیده که گفت: رسول الله به من دستور می‌داد تا [برای در امان ماندن] از چشم زخم، برای خود رُقیه بخوانم.

همچنین امام مسلم و احمد و ترمذی از ابن عباس ـ رضی الله عنهما ـ از پیامبر روایت کرده‌اند که فرمود: «چشم حق است و اگر قرار بود چیزی از قدر پیشی بگیرد، چشم از آن پیشی می‌گرفت، و اگر از شما خواستند [برای معاینه‌ی شخصی که گمان می‌کنند از شما چشم خورده] خود را بشویید [و آب آن را به آن‌ها بدهید] چنین کنید» آلبانی در سلسلة الصحیحة (۱۲۵۱) آن را صحیح دانسته است.

امام احمد و ترمذی (۲۰۵۹) از اسماء بنت عمیس ـ رضی الله عنها ـ روایت کرده‌اند که گفت: ای پیامبر خدا، فرزندان جعفر دچار چشم زخم می‌شوند؛ آیا برایشان رقیه بخوانیم؟ فرمود: «آری؛ زیرا اگر قرار بود چیزی از قدر پیشی گیرد، چشم از آن پیشی می‌گرفت» آلبانی در صحیح ترمذی آن را صحیح دانسته است.

ابوداود از عائشه ـ رضی الله عنها ـ روایت کرده که گفت: به شخصی که چشم زده دستور می‌دادند تا وضو بگیرد، سپس با آب وضویش کسی را که چشم خورده بود می‌شستند. آلبانی در صحیح ابی‌داود آن را صحیح دانسته است.

همینطور امام احمد (۱۵۵۵۰) و مالک (۱۸۱۱) و نسائی و ابن حبان از سهل بن حنیف روایت کرده که پیامبر [از مدینه] به سوی مکه بیرون رفت و او نیز همراهش رفت تا آنکه به «شعب الخرار» در جحفة رسیدند؛ سهل که مردی سفید و خوش هیکل بود، حمام کرد. در این حال عامر بن ربیعه که از بنی عدی بن کعب بود او را در حال حمام دید، پس گفت: تاکنون پوستی مانند این ندیده‌ام حتی از دختران باکره! ناگهان سهل بیهوش شد و بر زمین افتاد. او را به نزد رسول الله بردند. فرمود: «آیا کسی را متهم می‌کنید؟» گفتند: عامر بن ربیعه به او نگریست! پیامبر عامر را فرا خواند و بر وی خشمگین شد و گفت: «برای چه کسی از شما برادرش را می‌کشد؟ چه می‌شود وقتی از چیزی خوشت می‌آید دعای برکت کنی؟» سپس به او فرمود: «خود را بشوی» پس صورت و دستان و آرنج‌ها و گوشه‌های پاها و داخل لباس خود را شست و آبش را در ظرفی ریخت و آن آب را بر سر و کمر و پشت او ریختند... ناگهان سهل برخاست، گویی هیچ مشکلی برایش پیش نیامده باشد». شیخ آلبانی این حدیث را در مشکاة (۴۵۶۲) صحیح دانسته است.

جمهور علما چشم زخم را به دلیل این احادیث و احادیث دیگر ثابت می‌دانند و همینطور برای اینکه چشم زخم عملا موجود و قابل مشاهده است.

اما حدیثی که شما ذکر کردید مبنی بر اینکه «یک سوم کسانی که در قبرها هستند بر اثر چشم زخم مرده‌اند» درباره‌ی صحت آن اطلاع نداریم، اما صاحب کتاب نیل الأوطار از بزار با سند حسن حدیثی را از جابر بن عبدالله ـ رضی الله عنه ـ نقل کرده که پیامبر فرمودند: «بیشتر امت من پس از قضا و قدر الله به سبب چشم زخم می‌میرند».

بنابراین شایسته است که انسان مسلمان خود را از شیاطین ـ چه جن و چه انس ـ با نیروی ایمان و اعتماد و توکل به الله و پناه بردن به سوی او و دعاهای نبوی و خواندن سوره‌های فلق و ناس و فاتحه و آیت الکرسی در امان بدارد. همچنین با دعاهایی مانند «أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ» و «أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ غَضَبِهِ وَعِقَابِهِ وَمِنْ شَرِّ عِبَادِهِ وَمِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ وَأَنْ يَحْضُرُونِ» (به کلمات کامل الله پناه می‌برم از خشم و مجازات او و از شر بندگانش و از وسوسه‌های شیاطین و از اینکه نزدم حاضر شوند) و سخن خداوند متعال: ﴿حسبي الله لا إله إلا هو عليه توكلت وهو رب العرش العظيم﴾ و دیگر دعاهای شرعی.

اگر انسان دانست که توسط چه کسی چشم خورده است یا به کسی شک کرد، به او (کسی که چشم زده است) دستور می‌دهند تا برای برادرش خود را بشوید، به این صورت که ظرفی از آب برایش می‌آورند، سپس دو دست خود را در آن می‌کند و آب در دهان می‌زند و در ظرف می‌ریزد، سپس صورت خود را در ظرف می‌شوید و سپس دست چپ خود را در ظرف می‌کند و بر زانوی راست خود آب می‌ریزد به طوری که آب در ظرف بریزد، سپس دست راست خود را در ظرف می‌کند و بر زانوی چپ خود آب می‌ریزد و سپس لباس زیر (مثلا ازار یا شلوار) خود را می‌شوید و [آب آن را در ظرف می‌ریزد] آنگاه آب آن را یک باره از پشت سر بر روی کسی که چشم خورده می‌ریزند و به اذن خداوند شفا می‌یابد.

فتاوای کمیسیون دائم پژوهش‌های علمی و فتوا (۱/ ۱۸۶).

از شیخ محمد بن صالح العثیمین پرسیده شد:

آیا انسان دچار چشم زخم می‌شود؟ و در این صورت، چشم زخم چطور معالجه می‌شود؟ آیا ترس از چشم زخم مخالف توکل نیست؟

ایشان چنین پاسخ دادند:

نظر ما درباره‌ی چشم زخم این است که حقیقت دارد و از نظر شرع و حس ثابت است. الله متعال می‌فرماید: ﴿وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ﴾ [قلم/ ۵۱] (و آنان که کافر شدند چیزی نمانده بود که تو را چشم بزنند) ابن عباس و دیگران در تفسیر این آیه گفته‌اند: یعنی تو را با نگاه‌هایشان چشم بزنند. همچنین پیامبر می‌فرماید: «چشم حق است و اگر قرار بود چیزی از قدر سبقت بگیرد، چشم از آن پیشی می‌گرفت، و اگر از شما خواستند خود را [برای مداوای کسی که چشم خورده] بشویید، چنین کنید» به روایت مسلم. همینطور آنچه نسائی و ابن ماجه درباره‌ی داستان چشم خوردن سهل بن حنیف از عامر بن ربیعه روایت کرده‌اند...

در واقع نیز چشم زخم را می‌توان مشاهده کرد و نمی‌توان انکارش نمود.

در صورت وقوع چشم زخم، بیمار را باید با این روش‌های شرعی مداوا نمود:

۱- خواندن [قرآن یا دعا بر خود] رسول الله می‌فرماید: «رقیه خوانده نمی‌شود مگر برای چشم زخم یا تب» به روایت ترمذی (۲۰۵۷) و ابوداود (۳۸۸۴) و جبرئیل، بر پیامبر چنین رقیه می‌خواند: «بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يُؤْذِيكَ، مِنْ شَرِّ كُلِّ نَفْسٍ أَوْ عَيْنٍ أَوْ حَاسِدٍ، اللَّهُ يَشْفِيكَ بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ» (به نام الله تو را مداوا می‌کنم [و مصون می‌دارم] از هر چه تو را آزار می‌دهد، و از هر نفس یا چشم حسود، الله تو را شفا دهد، به نام الله تو را مداوا می‌کنم).

۲- شستن شخصی که چشم زده و ریختن آب شستشوی او بر بیمار، چنانکه پیامبر در حدیث پیشین به عامر بن ربیعه دستور داد.

اما گرفتن مدفوع یا ادرار شخص هیچ اصلی در شرع ندارد. همینطور گرفتن آثار او، بلکه آنچه وارد شده شستن اعضای بدن و داخل لباس اوست. والله اعلم.

اما در امان داشتن خود از چشم و مواظب بودن هیچ اشکالی ندارد و منافاتی با توکل ندارد بلکه عین توکل است، زیرا توکل یعنی اعتماد به الله ـ سبحانه و تعالی ـ همراه با برگرفتن اسبابی که مباح است یا به آن دستور داده شده، و رسول الله حسن و حسین را با این دعا در پناه خداوند قرار می‌داد: «أُعِيذُكُمَا بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ، مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ، وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لَامَّةٍ» (شما را از هر شیطان و حیوان موذی و از هر چشم زیانبار به کلمات کامل الله پناه می‌دهم) به روایت ترمذی (۲۰۶۰) و ابوداود (۴۷۳۷) و می‌فرمود: «ابراهیم، اسحاق و اسماعیل را اینگونه در پناه خداوند قرار می‌داد» به روایت بخاری (۳۳۷۱).

فتاوای شیخ ابن عثیمین (۲/ ۱۱۷-۱۱۸).

همینطور مراجعه کنید به پاسخ سوالات شماره (۷۱۹۰) و (۱۱۳۵۹).

و الله اعلم.

اسلام سوال و جواب


انواع راه‌های درمان سحر
علاج کسی که دچار صرف (طلسم تنفر از همسر) یا عطف (طلسم محبت) یا سحر شده چیست؟ مومن چطور می‌تواند از آن در آمان بماند و انجام جادو به او زیانی نرساند؟ آیا دعا یا اذکاری از قرآن و سنت برای [درمان و در امان ماندن از] آن وجود دارد؟

الحمدلله

برای این کار، چند نوع درمان وجود دارد.

 اوّل: اینکه ببیند که جادوگر چه کاری کرده است؛ اگر دانست که مثلاً مقداری مو را در جایی قرار داده یا در شانه‌هایی آن را قرار داده است، و یا دانست چیزی که با آن جادو کرده را کجا گذاشته است، آن را از محلش خارج نموده  بسوزاند و از بین ببرد، آن وقت اثر سحر از بین می رود و آنچه را جادوگر خواسته انجام دهد باطل می‌شود.

دوّم: جادوگر را اگر شناخته شد مجبور کنند آنچه را که انجام داده از بین ببرد و به او گفته شود آنچه را که انجام داده‌ای از بین ببر و گر نه کشته می‌شوی، پس از این که سحرش را باطل کرد ولی و حاکم او را به قتل  برساند؛ زیرا بنا به قول صحیح جادوگر بدون آن که از او درخواست توبه شود کشته می‌شود، چنان که عمر رضی الله عنه چنین کرد، و از پیامبر روایت است که فرمود: «مجازات جادوگر ضربه‌ی شمشیر است» ترمذی (۱۴۶۰)، و دار قطنی در سنن (۳: ۱۱۴ / ۱۱۲).

 وقتی ام المؤمنین حفصه ـ رضی الله عنها ـ دانست که یکی از کنیزهایش جادو می‌کند او را کشت. «موطأ مالک» ۲/۸۷۱ (۱۵۶۲).

سوّم: خواندن  اذکار و اوراد شرعی؛ زیرا این اذکار در از بین بردن جادو تأثیر زیادی دارد، به این صورت که آیة الکرسی و آیات سحر که در سوره ی اعراف و یونس و طه هستند به همراه کافرون و اخلاص و معوذتین، بر کاسه‌ای از آب خوانده شوند و به جادو زده داده شوند تا از آن آب بنوشد، و یا این آیات خوانده شوند و بر او دَم شوند، و  برای بهبودی و عافیت او دعا شود و ﴿قل هو الله احد﴾ و معوذتین را سه بار بخواند. یا این دعاها بر مقداری از آب بخواند و دم کند و فرد جادو زده از آن بنوشد و از باقیمانده ی آن یکبار یا بیشتر بر حسب نیاز غسل کند، به حکم خداوند اثر سحر از بین خواهد رفت، این را علما رحمهم الله گفته‌اند: چنان که شیخ عبد الرحمان بن حسن رحمه الله در کتاب «فتح المجید شرح کتاب التوحید» در باب «ما جاء فی النُّشرَة» ذکر کرده است.

چهارم: هفت برگ سبز درخت سدر (کنار) بردارد و آن ها را خرد کند و داخل آب قرار دهد و آیات و سوره‌ها و دعاهای پیشین را در آن بخواند و دم کند، و از آن بنوشد و همچنین غسل کند. همچنین مردی که نمی‌تواند با همسرش همبستر شود این نسخه برایش به حکم خداوند مفید است. آیاتی که روی آبی که در آن برگهای سبز سدر خوانده می‌شوند برای جادو زده و بر کسی که از آمیزش با همسرش باز داشته شده به شرح ذیل هستند:

۱ - سوره  فاتحه

۲-آیة الکرسی در سوره بقره: ﴿اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَا یَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ﴾

۳ - خواندن آیات سوره اعراف که عبارتند از: آیهی ۱۰۷ تا آیهی ۱۲۲ ﴿قَالَ إِنْ کُنْتَ جِئْتَ بِآَیَةٍ فَأْتِ بِهَا إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ (۱0۶) فَأَلْقَی عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ ثُعْبَانٌ مُبِینٌ (۱0۷) وَنَزَعَ یَدَهُ فَإِذَا هِیَ بَیْضَاءُ لِلنَّاظِرِینَ (۱0۸) قَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِیمٌ (۱0۹) یُرِیدُ أَنْ یُخْرِجَکُمْ مِنْ أَرْضِکُمْ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ (۱۱0) قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَأَرْسِلْ فِی الْمَدَائِنِ حَاشِرِینَ (۱۱۱) یَأْتُوکَ بِکُلِّ سَاحِرٍ عَلِیمٍ (۱۱۲) وَجَاءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوا إِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِنْ کُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِینَ (۱۱۳) قَالَ نَعَمْ وَإِنَّکُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِینَ (۱۱۴) قَالُوا یَا مُوسَی إِمَّا أَنْ تُلْقِیَ وَإِمَّا أَنْ نَکُونَ نَحْنُ الْمُلْقِینَ (۱۱۵) قَالَ أَلْقُوا فَلَمَّا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْیُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوهُمْ وَجَاءُوا بِسِحْرٍ عَظِیمٍ (۱۱۶) وَأَوْحَیْنَا إِلَی مُوسَی أَنْ أَلْقِ عَصَاکَ فَإِذَا هِیَ تَلْقَفُ مَا یَأْفِکُونَ (۱۱۷) فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ (۱۱۸) فَغُلِبُوا هُنَالِکَ وَانْقَلَبُوا صَاغِرِینَ (۱۱۹) وَأُلْقِیَ السَّحَرَةُ سَاجِدِینَ (۱۲0) قَالُوا آَمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِینَ (۱۲۱) رَبِّ مُوسَی وَهَارُونَ﴾

۴ - خواندن آیه های ۷۹ ،۸0 ، ۸۱ و ۸۲ سوره یونس: ﴿وَقَالَ فِرْعَوْنُ ائْتُونِی بِکُلِّ سَاحِرٍ عَلِیمٍ (۷۹) فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُوسَی أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ (۸0) فَلَمَّا أَلْقَوْا قَالَ مُوسَی مَا جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ إِنَّ اللَّهَ سَیُبْطِلُهُ إِنَّ اللَّهَ لَا یُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِینَ (۸۱) وَیُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِکَلِمَاتِهِ وَلَوْ کَرِهَ الْمُجْرِمُونَ﴾

۵- خواندن آیه های ۶۵ ، ۶۶ ،۶۷ ،۶۸ و ۶۹ سوره طه: ﴿قَالُوا یَا مُوسَی إِمَّا أَنْ تُلْقِیَ وَإِمَّا أَنْ نَکُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَی (۶۵) قَالَ بَلْ أَلْقُوا فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِیُّهُمْ یُخَیَّلُ إِلَیْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَی (۶۶) فَأَوْجَسَ فِی نَفْسِهِ خِیفَةً مُوسَی (۶۷) قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّکَ أَنْتَ الْأَعْلَی (۶۸) وَأَلْقِ مَا فِی یَمِینِکَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوا إِنَّمَا صَنَعُوا کَیْدُ سَاحِرٍ وَلَا یُفْلِحُ السَّاحِرُ حَیْثُ أَتَی﴾

۶- خواندن سوره‌ی کافرون.

۷- خواندن سوره‌ی اخلاص و معوذتین (سوره‌ی فلق و ناس) سه بار.

۸- خواندن بعضی از دعاهای شرعی مانند: «اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ أَذْهِبْ الْبَاسَ، واشفِ أَنْتَ الشَّافِی لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُکَ شِفَاءً لَا یُغَادِرُ سَقَمًا» و همراه آن«بِاسْمِ اللَّهِ أَرْقِیکَ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ یُؤْذِیکَ مِنْ شَرِّ کُلِّ نَفْسٍ أَوْ عَیْنِ حَاسِدٍ اللَّهُ یَشْفِیکَ بِاسْمِ اللَّهِ أَرْقِیکَ» مسلم (۲۱۸۶).«به نام الله تو را دم می کنم از شرّ هر چیزی که تو را آزار می دهد و از شرّ هر کس، یا چشم حسادت کننده‌ای خداوند تو را شفا بدهد، به نام الله تو را دم می‌کنم» سه بار این دعا را بخواند. و اگر این آیات و دعاها را بخواند و بر سر و سینه جادوزده دم کند ان شاءالله از اسباب شفا است.

کتاب «مجموع فتاوی ومقالات متنوعة» اثر شیخ علامه عبدالعزیز بن باز رحمه الله (۸/ ۱۴۴).
أحكام العين والسحر والحسد