முதலாவதாக:
(“நாம் அழித்துவிட்ட எந்தவோர் ஊராரும் மீண்டும் திரும்புவது தடுக்கப்பட்டதாகும்”) என்ற (அல்-அன்பியா: 95) இறைவசனம், யஃஜூஜ் மஃஜூஜ் என்பவர்கள் பனூ இஸ்ராயீல்கள்தான் என இவர் வாதிடுவதற்கு எவ்வித ஆதாரமாகவும் அமையாது. ஏனெனில், இதன் பொருள் என்னவென்றால்: எவர்களின் இறைமறுப்பு மற்றும் இறைவசனங்களைப் புறக்கணித்ததன் காரணமாக அல்லாஹ் அவர்களின் உள்ளங்கள் மீது முத்திரையிட்டு, செவிப்புலன்களில் திரையிட்டு, பார்வைகளை மறைத்துவிட்டானோ, அவர்கள் இனி தவ்பா செய்து மீண்டும் ஈமானின் (நம்பிக்கையின்) பக்கம் திரும்புவதில்லை என அல்லாஹ் விதித்துவிட்டான் என்பதாகும்.
இமாம் மக்கீ (ரஹிமஹுல்லாஹ்) கூறுகிறார்கள்: "அதாவது, எந்த ஊராரை அவர்கள் தொடர்ந்து குஃப்ரில் (இறைமறுப்பில்) நிலைத்திருந்ததன் காரணமாக அல்லாஹ் அவர்களின் உள்ளங்களில் முத்திரையிட்டு அழித்துவிட்டானோ, அவர்கள் மீண்டும் ஈமான் மற்றும் தவ்பாவின் பக்கம் திரும்புவது தடுக்கப்பட்டுள்ளது. இதுவே இமாம் இக்ரிமா அவர்களின் கருத்தாகும், இமாம் தபரீயும் இதனையே தேர்வு செய்துள்ளார்." (ஆதாரம்: அல்-ஹிதாயா 7/7813, மற்றும் தஃப்ஸீர் தபரீ 16/394).
இந்த வசனத்திற்கு வேறொரு விளக்கமும் கூறப்பட்டுள்ளது: அதாவது, அழிவுக்குட்படுத்தப்பட்ட, வேதனை செய்யப்பட்ட ஊரார், தாங்கள் விட்ட தவறுகளைத் திருத்திக்கொள்வதற்காக மீண்டும் இந்த உலகத்திற்குத் (துன்யாவுக்குத்) திரும்பி வருவது தடுக்கப்பட்டுள்ளது. அழிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் வேதனை செய்யப்பட்டவர்களுக்கும் மீண்டும் திரும்புவதற்கு எவ்வித வழியுமில்லை. எனவே, (இதனைக் கேட்கும்) மக்களே! உங்களையும் அழிவின்பால் கொண்டு சேர்க்கும் செயல்களில் தொடர்ந்து ஈடுபடுவதை விட்டும் எச்சரிக்கையாக இருங்கள், வாய்ப்பும் காலமும் இருக்கும்போதே அதிலிருந்து விலகிக் கொள்ளுங்கள் (என்பதே இதன் கருத்தாகும்). (பார்க்க: தஃப்ஸீர் இப்னு கஸீர் 5/372, தஃப்ஸீர் அஸ்-ஸஅதி பக். 531).
இமாம் இப்னு ஜுஸை (ரஹிமஹுல்லாஹ்) கூறுகிறார்கள்: "இந்த வசனத்தின் கருத்தில் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. அல்லாஹ் அழிக்க நாடிய ஓர் ஊரார் மீண்டும் தவ்பா செய்து அல்லாஹ்வின் பக்கம் திரும்புவது தடுக்கப்பட்டுள்ளது (மறுக்கப்பட்டுள்ளது) என்று கூறப்படுகிறது. அல்லது அல்லாஹ்வால் அழிக்கப்பட்ட ஊரார் மீண்டும் உலகத்திற்குத் திரும்புவது மறுக்கப்பட்டுள்ளது என்று கூறப்படுகிறது... மேலும், அவர்கள் மறுமையில் இறைவனிடம் மீளமாட்டார்கள் என்றும் கூறப்படுகிறது." (ஆதாரம்: அத்-தஸ்ஹீல் 2/29).
எனவே: இந்தக் கண்ணியமான வசனத்தில், இவர் வாதிடுவதைப் போன்று எவ்வித ஆதாரமும் இல்லை. யஃஜூஜ் மஃஜூஜ் வெளிப்படுவதற்கும், பனூ இஸ்ராயீல்களின் வருகைக்கும் முடிச்சுப் போடுவதற்கு எந்தவொரு சான்றும் கிடையாது.
மாறாக, மார்க்க ஆதாரங்கள் இதற்கு மாற்றமானதையே காட்டுகின்றன. யஃஜூஜ் மஃஜூஜ் கூட்டத்தினர் இறுதிக்காலத்தில் மஸீஹ் ஈஸா (அலை) அவர்கள் இறங்கும்போதே வெளிப்படுவார்கள் என்பதை ஆதாரங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. ஆனால் பனூ இஸ்ராயீல்களோ நீண்ட காலமாகவே அறியப்பட்ட, தெளிவான புகழ்பெற்ற வரலாற்றைக் கொண்டவர்களாவர்.
இரண்டாவதாக:
யஃஜூஜ், மஃஜூஜ் என்பவர்கள் ஆதம் (அலை) அவர்களின் சந்ததிகளில் தோன்றிய இரண்டு மாபெரும் கூட்டத்தினர் என்பதில் எவ்விதச் சந்தேகமுமில்லை. அல்கஹ்ஃப் அத்தியாயத்தில் இந்தச் சமுதாயத்தினருடன் துல்கர்னைன் மன்னர் தொடர்பில் இடம்பெற்ற நிகழ்வைப் படிப்பவர், அவர்கள் இரு கூட்டத்தினரும் (நிஜமாகவே) இருக்கிறார்கள் என்பதையும், கட்டப்பட்ட அந்தத் தடுப்புச்சுவர் வெறுமனே கருத்தியல் ரீதியானதோ (Metaphorical) அல்லது கற்பனையானதோ அல்ல, மாறாக அது இரும்பாலும் உருக்கப்பட்ட செம்பாலும் கட்டப்பட்ட உணர்வுபூர்வமான (Physical) தடுப்புச்சுவர் என்பதையும் உறுதியாக அறிந்துகொள்வார்.
இத்தகைய குர்ஆன் வசனங்களை அவற்றின் வெளிப்படையான பொருளில் விளங்குவதே அடிப்படையாகும்; அதைவிட்டுவிட்டு அவற்றின் உண்மையான நோக்கத்தை மாற்றும் வகையிலான எவ்விதத் திரிபுகளுக்கோ அல்லது தூரமான வியாக்கியானங்களுக்கோ (தஃவீல்) அவற்றை உட்படுத்தக் கூடாது.
குர்ஆன் அந்தச் சுவர் கட்டப்பட்ட முறையையும், அதன் மூலப்பொருளையும் கூட நமக்குத் தெளிவாக விளக்கியுள்ளது; அதன்பின்னர், அதுவொரு கருத்தியல் சுவர் என்றோ மாயச் சுவர் என்றோ கூறுவது ஏற்புடையதல்ல; அல்லாஹ்தஆலா அல்கஹ்ஃப் அத்தியாயத்தில், முஸ்லிமான மன்னரும் மாபெரும் தளபதியுமான துல்கர்னைன் (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்களின் நிகழ்வைக் கூறுமிடத்தில் இவ்வாறு கூறுகிறான்:
“இறுதியாக, அவர் இரு மலைகளுக்கிடையே உள்ள பகுதியை அடைந்தபோது, அங்குப் பேச்சைப் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு கூட்டத்தினரைக் கண்டார். அவர்கள், ‘துல்கர்னைனே! யஃஜூஜ், மஃஜூஜ் என்பவர்கள் பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்கிறார்கள். எங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே ஒரு தடுப்புச் சுவரை நீர் எழுப்புவதற்காக நாங்கள் உமக்கு ஒரு தொகையைத் தரட்டுமா?’ என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர், ‘என் இறைவன் எனக்கு அளித்திருக்கும் வசதிகளே (நீங்கள் தரும் தொகையை விட) மேலானவை. எனவே, உங்களின் உடல் வலிமையைக் கொண்டு எனக்கு உதவுங்கள். உங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே ஓர் உறுதியான தடுப்பை நான் அமைத்துத் தருகிறேன். இரும்புப் பாளங்களை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்’ என்றார். இரு மலைகளின் உச்சிக்குச் சமமாக அது உயர்ந்தபோது, ‘(தீ மூட்டித்) துருத்தியால் ஊதுங்கள்’ என்றார். அது நெருப்பாய் மாறியதும், ‘உருக்கப்பட்ட செம்பை என்னிடம் தாருங்கள், அதன்மீது ஊற்றுகிறேன்’ என்றார். அதன்பின்னர், அந்தச் சுவரின் மீது ஏறிவரவும் அவர்களால் முடியவில்லை; அதில் துளையிடவும் அவர்களால் முடியவில்லை. (அப்போது அவர்,) ‘இது என் இறைவனின் அருளாகும். என் இறைவனின் வாக்குறுதி (நிறைவேறும் நேரம்) வரும்போது, அவன் இதனைத் தூள்தூளாக்கி விடுவான். என் இறைவனின் வாக்குறுதி உண்மையானதே’ என்று கூறினார்.” (அல்கஹ்ஃப்: 93-97).
இந்தக் கூட்டத்தினர் இப்போதும் இருக்கிறார்கள் என்பதற்கும், தினந்தோறும் அவர்கள் மக்களின் பால் வெளியேற முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதற்கும் பின்வரும் ஹதீஸ்கள் சான்றாக உள்ளன:
ஸஹீஹ் இப்னு மாஜாவில், அபூஹுரைரா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் வாயிலாக ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் வரிசையுடன் பதிவாகியுள்ள ஹதீஸில் நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யஃஜூஜ், மஃஜூஜ் கூட்டத்தினர் ஒவ்வொரு நாளும் (அந்தத் தடுப்புச் சுவரைத்) தோண்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சூரிய வெளிச்சத்தைக் காணும் அளவுக்கு அவர்கள் நெருங்கும்போது, அவர்களின் பொறுப்பாளர் 'திரும்பிச் செல்லுங்கள்; நாளை தோண்டுவோம்' என்று கூறுவார். (மறுநாள் அவர்கள் வரும்போது) அல்லாஹ் அதனை முன்பை விடப் பலமாக ஆக்கியிருப்பான்.
அவர்களது தவணை முடிவடைந்து, அவர்களை மக்களின் மீது ஏவிவிட அல்லாஹ் நாடும்போது, அவர்கள் தோண்டுவார்கள். சூரிய வெளிச்சத்தைக் காணும் அளவுக்கு அவர்கள் நெருங்கும்போது, அவர்களின் பொறுப்பாளர், 'திரும்பிச் செல்லுங்கள்; அல்லாஹ் நாடினால் (இன்ஷா அல்லாஹ்) நாளை நாம் அதனைத் தோண்டுவோம்' என ‘இன்ஷா அல்லாஹ்’ எனக் கூறுவார். மறுநாள் அவர்கள் அதனிடம் திரும்ப வரும்போது அது அவர்கள் விட்டுச்சென்ற நிலையிலேயே இருக்கும். அதனைத் தோண்டி மக்களின் மீது அவர்கள் வெளியேறுவார்கள். (பூமியிலுள்ள) நீரை அவர்கள் குடித்துத் தீர்ப்பார்கள். மக்கள் கோட்டைகளுக்குள் தஞ்சம் புகுவார்கள். அவர்கள் தங்களது அம்புகளை வானத்தை நோக்கி எய்வார்கள்; அந்த அம்புகள் இரத்தக் கறையுடன் கீழே விழும்; அவர்கள் ‘பூமியில் உள்ளவர்களை நாம் வென்றுவிட்டோம்; வானத்தில் உள்ளவர்களையும் மிகைத்துவிட்டோம்’ என்று கூறுவார்கள்!!
அப்போது, அல்லாஹ் அவர்களின் கழுத்துப் பகுதிகளில் 'நஃகஃப்' (النغف) எனப்படும் புழுக்களை அனுப்பி அவர்களைக் கொன்றழிப்பான்.
நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்: என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! பூமியில் உள்ள மிருகங்கள் அவர்களின் மாமிசத்தைத் தின்று கொழுத்து செழித்துவிடும்." (ஸஹீஹ் இப்னு மாஜா: 3298).
அவ்வாறே, ஸைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்கள் வாயிலாக உம்மு ஹபீபா பின்த் அபீஸுஃப்யான் (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அறிவிக்கும் ஹதீஸ்:
ஒருமுறை நபி ﷺ அவர்கள் திடுக்கமுற்றவர்களாகப் பதறியபடி நுழைந்து, "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்! நெருங்கிவிட்ட ஒரு தீங்கின் காரணமாக அரபியர்களுக்குக் கேடுதான்! இன்று யஃஜூஜ், மஃஜூஜ் கூட்டத்தினரின் தடுப்புச் சுவரிலிருந்து இவ்வளவு திறக்கப்பட்டுள்ளது" என்று கூறி, தமது பெருவிரலையும் அடுத்த விரலையும் இணைத்து (வட்டம் போலக்) காட்டினார்கள்.
ஸைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நமக்குள் நல்லவர்கள் இருக்கும்போதே நாம் அழிக்கப்பட்டு விடுவோமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம், தீமைகள் (பாவங்கள்) மலிந்துவிட்டால்" என்று பதிலளித்தார்கள். (புகாரி: 3097).
அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.