Агар ҷасад ба шахси ғайримусулмон тааллуқ дошта бошад, боке надорад. Аммо шикофтан ва муоинаи ҷасади мусулмон ҷоиз нест, зеро ин амал беэҳтиромӣ нисбат ба майит ва ошкор сохтани аврати ӯ ба ҳисоб меравад. Аз паёмбар (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) ривоят шудааст, ки мефармояд:
«Эҳтироми майит монанди эҳтироми шахси зинда аст».
Ҳамчунин, шикастани устухони мусулмони фавтида монанди шикастани устухони ӯ дар ҳолати зинда буданаш мебошад.