Духтарони паёмбар (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) чаҳор нафар буданд, ки ҳамаи онҳо аз Хадиҷа (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод) ба дунё омадаанд:
1. Зайнаб (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод).
Ӯ бузургтарин духтари паёмбар (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) буд. Бо Абулъос ибни Рабиъ (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод) издивоҷ кард ва аз ӯ ду фарзанд — Алӣ ва Умома — ба дунё овард. Ӯ дар соли ҳаштуми ҳиҷрӣ вафот кард.
2. Руқайя (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод).
Аввал писари амакаш Утба ибни Абулаҳаб бо Руқайя издивоҷ кард, вале пеш аз ҳамхобагӣ ӯро талоқ дод, замоне ки Аллоҳ таъоло ояти зеринро нозил кард:
تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ
سورة المسد: ١
«Ҳалок бод ҳар ду дасти Абулаҳаб ва (худи Абулаҳаб низ) ҳалок бод». (Сураи Масад: 1).
Сипас Руқайя бо Усмон ибни Аффон (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод) издивоҷ кард ва ҳамроҳи ӯ аввал ба Ҳабаша, баъдан ба Мадина ҳиҷрат намуд. Ҳангоми баромадани паёмбар (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) ба ҷанги Бадр, Руқайя бемор шуд ва паёмбар (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) ба Усмон дастур дод, ки назди ӯ бимонад. Бо вуҷуди ин, саҳмаш аз ғанимат ба ӯ дода шуд ва аҷри иштирок дар ҷангро низ гирифт, гӯё худ дар он ҳузур дошта бошад. Ҳангоме ки муждарасон бо хабари пирӯзии мусалмонон дар Бадр расид, онҳо аз дафни Руқайя (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод) фориғ шуда буданд. Ӯ аз Усмон (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод) писаре ба номи Абдуллоҳ ба дунё овард, ки дар шашсолагӣ вафот кард.
3. Умми Кулсум (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод).
Аввал Утайба ибни Абулаҳаб бо Умми Кулсум издивоҷ кард, вале мисли бародараш Утба, пеш аз ҳамхобагӣ ӯро талоқ дод. Пас аз вафоти Руқайя, паёмбар (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) Умми Кулсумро ба никоҳи Усмон (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод) даровард. Ӯ соли нуҳуми ҳиҷрӣ вафот кард ва фарзанд надошт.
4. Фотима (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод).
Ӯ хурдтарин духтари паёмбар (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) буд. Дар моҳи Сафар, соли дувуми ҳиҷрӣ, бо Алӣ ибни Абӯтолиб (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод) издивоҷ кард. Аз ӯ Ҳасан, Ҳусайн, Умми Кулсум ва Зайнаб ба дунё омаданд. Фотима (Аллоҳ аз ӯ хушнуд бод) шаш моҳ пас аз вафоти паёмбар (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) аз дунё гузашт ва аввалин нафар аз аҳли байти ӯ буд, ки ба ӯ пайваст, чунонки худи паёмбар (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) хабар дода буд.
Нигаред:
"Ал-Бидояту ва-н-ниҳоя"—и Ибни Касир (5/321).
"Зоду-л-маъод"—и Ибни Қаййим (1/100).
Аллоҳ донотар аст.