Birincisi:
Hastalık bir imtihandır. Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) kulun belayı temenni etmemesini emretmiştir. Şöyle buyurur:
“Ey insanlar! Düşmanla (belayla) karşılaşmayı temenni etmeyin; Allah’tan afiyet isteyin. Onlarla karşı karşıya kalırsanız sabredin.”
(Buhârî, 2966)
İbnü’l-Mullakîn şöyle der:
“Hadisin anlamı, hoş olmayan şeyleri temenni etmeyi ve tehlikelere kendini bilerek atmayı yasaklamasıdır. Bu nedenle Selef, fitne ve musibetlerden afiyet istemişlerdir; zira insanlar belaya sabır konusunda farklıdır.”
(Et-Tevdîh Lişerh el Cami el Sahih, 32/633)
Yine Peygamber Efendimiz s.a.v şöyle buyurmuştur:
“Allah’tan dünya ve âhiret için afiyet isteyin.” (Tirmizî, 3603)
Peygamber s.a.v’den çok sayıda rivayet gelmiştir ki; kullarına bedenlerinde, mallarında, ailelerinde ve dinlerinde afiyet istemelerini emretmiştir.
İbn Ömer (radıyallahu anhuma) şöyle der:
“Resûlullah (s.a.v), akşamladığında ve sabahladığında şu duaları terk etmezdi:
Allahım! Dünya ve âhirette senden af ve âfiyet dilerim. Allahım! Dinim, dünyam, âilem ve malım hakkında senden af ve âfiyet dilerim. Allahım! Ayıplarımı gizle ve beni korkularımdan emin kıl. Allahım! Beni önümden, arkamdan, sağımdan, solumdan ve üstümden (gelecek belâlara karşı) koru. Altımdan yere batırılarak helak edilmekten senin azametine sığınırım.
(Ebu Dâvûd, 5074 –Elbani sahih demiştir)
İkincisi:
Hastalığa düşen kimsenin en güzel hâli; Allah’tan şifa talep ederek sabretmesidir. Sünnette bu konuda birçok dua sabittir.
Bunlardan biri, Enes b. Mâlik’in (r.a.) rivayet ettiği şu rukyedir:
Abdulaziz’den rivayet edildiğine göre şöyle dedi: Ben ve Sabit, Enes b. Malik’in yanına girdiğimizde Sabit: Ey Ebu Hamza hastalandım. Enes: Rasulullah sallallahu aleyhi vesellem’in rukyesiyle sana rukye yapayım mı? Evet, cevabına alınca şöyle dedi:
“Allahım! İnsanların Rabbi! Sıkıntıyı gideren Sensin. Şifa ver; çünkü Şâfî ancak Sensin. Öyle bir şifa ver ki ardında hastalık bırakmasın.”
(Buhârî, 5742)
Yine Âişe (r.a.) der ki:
“Resûlullah (s.a.v) bana, nazar (göz değmesi) için rukye yaptırmamı emretti.”
(Buhârî, 5738)
Abdurrahman b. el-Esved'den, babasından şöyle dediğini rivayet etmektedir:
"Ben Aişe r.anha'ya zehirli hayvanın sokmasına karşı rukyeye dair soru sordum. O da:
Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem zehirli olan her hayvan sokmasından dolayı rukye yapmaya ruhsat vermiştir, dedi." (Buhari 5741, Ahmed 23805)
Dolayısıyla, zararın kaldırılması ve şifanın talep edilmesi —hidayete de fıtrata da en uygun olan— daha faziletli ve daha mükemmeldir.
Daha fazla bilgi için (120175) numaralı sorunun cevabına bakınız.
Sabredip şifa istememek caiz midir?
Kim hastalığa sabretmeyi tercih eder, hastalığın günahları dökmesine ve sevap kazandırmasına yönelir de bu nedenle Allah’tan şifa istemez ve tedaviye başvurmazsa;
—sabredeceğine güveniyorsa— bu davranışı inkâr edilmez. Selef arasında bunu yapanlar olmuştur.
Ancak bu hâl, sabrı ve metaneti güçlü olan nadir kimselerin hâlidir.
Genel kaide:
Halkın çoğunluğu için en uygun olan, Peygamberimizin yoludur:
Allah’tan afiyet isteyerek yaşamak, Hastalık geldiğinde tedavi yollarını kullanmak, Allah’tan şifa dilemek, Müslüman kardeşlerinin de ona şifa için dua etmeleri meşrudur.
Tedavinin hükmü için (81973) numaralı soruya bakınız.
Allah en iyi bilendir.
