Birincisi:
Daha önce bu sitede, kadının rahminden çıkan bu akıntıların temiz/tâhir olduğu beyan edilmiştir. (Bkz: 50404 no’lu soru cevabı)
İkincisi:
Mezinin necis olduğuna ve ondan temizlenmenin gerektiğine dair deliller sabittir.
Ali ibn Abi Talib (radıyallahu anhu) şöyle demiştir:
“Ben mezisi çok gelen bir kimse idim. Resûlullah s.a.v’in kızıyla evli olmam sebebiyle birine Peygamber’e sormasını söyledim. O da sordu, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu:
‘Abdest al ve tenasül organını yıka.’” (Buhârî 269, Muslim 303)
Ayrıca İbn Abbas (radıyallahu anh) şöyle demiştir:
“Mezi, vedi ve meni hakkında:
‘Meniden dolayı gusül gerekir. Mezi ve vediden dolayı ise abdest gerekir; kişi tenasül organının başını yıkar ve abdest alır.’”
Bu görüş, âlimlerin büyük çoğunluğunun görüşüdür; hatta bazıları bunu icmâ (oybirliği) olarak kabul etmiştir.
İbn Abd al-Barr (rahimehullah) şöyle demiştir:
“Bilinen, alışılmış mezi konusunda Müslümanlar arasında ihtilaf yoktur: Ondan dolayı abdest almak gerekir ve necis olduğu için yıkanması farzdır.”
Üçüncüsü:
Su dışındaki sıvılar da necasetle karşılaşma konusunda su gibidir: Eğer necasetin kendisi kalır ve etkisi sıvıda görünürse, o sıvı necis olur. Eğer değişim olmaz ve necasetin etkisi görülmezse, o sıvı temiz sayılır.
İbn Teymiye (rahimehullah) şöyle demiştir:
“Doğru olan görüş şudur: Su ancak değiştiğinde necis olur… Aynı hüküm diğer sıvılar için de geçerlidir… Metinler ve kıyas bunu destekler… Değişim olmadan suyun veya sıvıların necis sayılması, nasların zahirine uzak bir görüştür.” (Mecmu el Fetava 21/508)
Buna göre:
Mezi ile kadın akıntıları aynı yerden çıktığı için, birbirine karıştıklarında —özellikle mezi fazla ise— akıntıyı necis yapar. Çünkü bu akıntılar, mezinin özelliklerini yok edecek kadar fazla değildir.
Al-Ruhaybani (rahimehullah) şöyle demiştir:
“Eğer necis (pis) olan şey, başka bir şeyle karışır ve ayırt edilemez hâle gelirse, ihtiyat gereği (haramdan sakınma prensibi baskın tutularak) tamamı hükmen haram sayılır. Bu, sıvı bir şey olması durumunda da böyledir.”
Bu alıntı “Matâlib Uli’n-Nuhâ” (1/239) eserindendir. Ayrıca bkz: “Keşşâfu’l-Kınâ‘” (1/188), “el-İnsâf” (1/344).
Ayrıca Abdul Aziz ibn Baz (rahimehullah) şöyle demiştir:
“Çok az miktardaki su genellikle necasetten etkilenir. Bu sebeple dökülmesi ve ondan kaçınılması gerekir. Nitekim Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’den sabit olduğuna göre şöyle buyurmuştur:
‘Sizden birinin kabına köpek ağzını sokarsa, içindekini döksün, sonra kabı yedi defa yıkasın.’ (Muslim rivayet etmiştir.)
Bunun sebebi şudur: İnsanların kullandığı kaplar genellikle küçüktür; köpeğin yalamasıyla ve az da olsa necasetle etkilenirler. Bu yüzden içine necaset düştüğünde içindekinin dökülmesi gerekir. Bu, ihtiyat gereği ve şüpheden kaçınmak içindir.
Nitekim Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:
‘Seni şüpheye düşüreni bırak, seni şüpheye düşürmeyene yönel.’
Ve yine:
‘Kim şüpheli şeylerden sakınırsa dinini ve ırzını korumuş olur.’”
Alıntı, “Mecmû‘ Fetâvâ ve Makālât” (10/16-17) eserindendir.
Allah en doğrusunu bilir.
